داديم ؛ يعنى ايشان را به جهت ايمان و عمل صالح و پرهيز از محرّمات و معاصى ، نجات داديم . قصهء چهارم [ داستان حضرت لوط ( ع ) و قومش ] بعد از قصهء قوم ثمود ، داستان قوم لوط را بيان فرمايد . ( آيهء 54 ) وَ لُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِه‌ِى أَتَأْتُونَ الْفحِشَةَ وَ أَنتُمْ تُبْصِرُونَ لغت : فاحشه به معنى كار بسيار زشت است ، و در اين جا عمل لواط مقصود است . تفسير : و لوط را به ياد آور در وقتى كه به قوم خود از روى انكار و استهجان گفت : أَتَأْتُونَ الْفحِشَةَ وَ أَنتُمْ تُبْصِرُونَ : آيا اين كار بسيار زشت ( لواط ) را در انظار يكديگر انجام مىدهيد ؟ ! ( آيهء 55 ) أَلِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرّجَالَ شَهْوَةً مّن دُونِ النّسَآءِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ لغت : تأتون از مادهء إتيان و « إتيان رجال » در اين جا به معنى آميزش با مردان است .